Uczniów klasy drugiej odwiedziła pani Krystyna Bogusławska – prababcia Aleksandra. Na zaproszenie wychowawcy przyszła do szkoły, aby podzielić się z dziećmi wspomnieniami z czasów swojego dzieciństwa i opowiedzieć o wydarzeniach, które pamięta z okresu II wojny światowej.
Niedawno uczniowie omawiali lekturę „Asiunia” Joanny Papuzińskiej, będącą autobiograficzną opowieścią ukazującą II wojnę światową z perspektywy małego dziecka. Książka wzbudziła wśród dzieci wiele emocji i zainteresowania. Uczniowie dowiedzieli się, jak wyglądało codzienne życie w czasie wojny – skąd ludzie zdobywali pożywienie, co jedli, jak radzili sobie z brakiem ubrań oraz gdzie chronili się podczas bombardowań.
Pani Krystyna również była w czasie wojny małą dziewczynką. Choć po wielu latach nie pamięta wszystkich szczegółów, zachowały się w jej pamięci ważne i niezwykłe wydarzenia. Jako dziecko została wraz z rodzicami wywieziona do Niemiec. Jej mama i tata pracowali tam u niemieckiego gospodarza. Pani Krystyna wspominała również moment wkroczenia wojsk amerykańskich. Szczególnie zapamiętała spotkanie z jednym z żołnierzy, od którego otrzymała czekoladę – drobny gest, który na zawsze pozostał w jej pamięci.
Podczas spotkania pani Bogusławska opowiedziała także o Dziembowie z czasów swojej młodości. Wspominała, jak wyglądała miejscowość, gdy sama chodziła do szkoły. Opowiedziała w jakich budynkach mieściły się sale lekcyjne, gdzie znajdowało się przedszkole oraz gdzie stał pałac. Wspominała nauczycieli, którzy ją uczyli i mieszkali w Dziembowie. Nawiązała do chorób, na które zapadały wówczas dzieci, oraz sposobów ich leczenia.
Uczniowie z ogromnym zainteresowaniem słuchali opowieści swojego wyjątkowego gościa. Chętnie zadawali pytania, na które pani Krystyna cierpliwie odpowiadała. Dzięki temu spotkaniu mogli spojrzeć na historię nie tylko jak na wydarzenia opisane w podręcznikach i książkach, ale również jak na część życia konkretnych ludzi – ich rodzin, sąsiadów i mieszkańców miejscowości, w której sami żyją.
Takie spotkania są niezwykle cenną lekcją historii i pamięci. Pozwalają najmłodszym lepiej zrozumieć przeszłość oraz dostrzec, jak bardzo zmieniło się życie na przestrzeni lat. Wspomnienia pani Krystyny Bogusławskiej stały się dla uczniów wyjątkową podróżą w przeszłość – bliską, prawdziwą i pełną emocji.
Wychowawca oraz uczniowie klasy drugiej serdecznie dziękują pani Krystynie za poświęcony czas, życzliwość oraz podzielenie się z nimi cennymi wspomnieniami z dzieciństwa. Dzięki takim spotkaniom pamięć o przeszłości pozostaje żywa i może być przekazywana kolejnym pokoleniom.
Anita Boruta
